Vandaag is het precies 1 jaar geleden dat ik met mijn koffertje vertrok naar Revalidatiecentrum De Hoogstraat. Een SMSje herinnerde me daaraan. Ik weet nog goed dat ik daar binnen kwam als verlegen meisje met hoge verwachtingen en wel even zou gaan revalideren. Ik kwam terecht op een kamer met drie meiden. Eentje daarvan was ook die dag net opgenomen en was ook volop bezig om haar zone af te bakenen ;) In eerste instantie moest ik erg wennen, voelde me niet erg op mijn plek. Om me heen zag ik allemaal mensen met veel emoties en in mijn ogen ernstige klachten. Veel erger toch dan dat wat ik had. Regelmatig dacht en zei ik ook 'dat heb ik allemaal niet' of 'ik heb eigenlijk niks, ik loop alleen een beetje slecht'. Een half jaar later werd duidelijk dat mijn inzicht niet helemaal klopte en pakte alles anders uit. Ik ben nu degene die nu pas een beetje weet wat ik allemaal heb en steeds een beetje slechter loopt.
De Hoogstraat heeft me best veel goeds gebracht, in ieder geval een handbike :) Even serieus, het proces heeft mijn ogen geopend (alleen gaan ze zo snel weer dicht) en ik heb ook wel geleerd dat ik veel meer voel dan dat ik altijd heb geweten. Maar bovenal heb ik een jaar geleden een aantal hele leuke, lieve, aardige mensen leren kennen, waarmee ik nog steeds graag contact heb. ThanXXX daarvoor.
Over mij
- Marjoke
- 'Openheid leidt tot begrip' is mijn motto! Daarom deel ik ook hier de ervaringen gevoelens die ik heb als psychisch kwetsbaar persoon op weg naar herstel. Ik heb deze weg al voor een groot deel afgelegd, maar de reis is nog niet afgelopen.
Posts tonen met het label Hoogstraat. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Hoogstraat. Alle posts tonen
dinsdag 9 november 2010
zaterdag 18 september 2010
Tante Til

Een kloddertje roze hier ..... een kloddertje roze daar.....
Soms voel ik me net tante Til.
In Zeist nu twee keer kunstzinnige therapie gehad. Nee, hier teken ik geen visjes, het is hier minder vrij. Maar een tekening gemaakt van jeugdherinneringen en een aquarel van een boom. Vooral uit de laatste was veel te halen: mijn schildertechniek (kracht, snel klaar, grote halen) laat zien hoe ik me voel. Ook uit de vorm van de boom valt veel af te leiden: een grote kruin geeft bijvoorbeeld aan dat ik veel in mijn hoofd zit. Best grappig om te ervaren dat het schilderen van een boom zoveel impact kan hebben, ook hier komt de Kleenex weer van pas.
Ook in de Hoogstraat was ik al een ware Tante Til. Ik heb mijn kunstwerken eigenlijk nog nooit gepubliceerd. Maar bij deze dan de primeur. Bieden mag!
woensdag 7 juli 2010
Afscheid van de Hoogstraat
Vandaag had ik een controle-afspraak met de revalidatie-arts in de Hoogstraat. Was een mooie dag dus ben er lekker op de bike heen gereden (48 km op de teller). Mijn Hoogstraat-dossier is vandaag gesloten! Niet omdat het heel goed gaat maar omdat ik nu elders onder behandeling ben.
'S middags lekker geluncht met Knorretje in Parkzicht. Op dat moment smaakte het broodje tonijn nog goed. Maar toen ik 's avonds kotsmisselijk :-& was en mijn maaginhoud via alle mogelijke wegen probeerde kwijt te raken, had ik er niet meer zo'n trek in. Weet niet of het de tonijn was, of zouden het de emoties zijn die eruit moesten of zouden ze dat bedoeld hebben met 'je moet het laten stromen'? :))
vrijdag 2 juli 2010
The story so far!

25 maart 2008. Deze datum staat in mijn geheugen gegrift. Het begin van dat wat een mooi zeilseizoen had moeten worden en de Aquaholic lag 1 dag te water. Nog even snel wat opmeten aan het voorlijk van het grootzeil en dan verder met tuigen. Even snel een meetlintje in de schuur pakken (Les 1. DOE NOOIT IETS EVEN SNEL, MAAR DOE HET MET AANDACHT!). En toen knak in m'n rug, nog een paar passen lopen en toen was het fouteboel. Stond helemaal krom en kon geen stap meer verzetten.
Abonneren op:
Posts (Atom)