Depressed?

Oooh, ...... zou dat het zijn waarom pillen niet lijken te werken?

Last van bijwerkingen?

Het is alweer een tijdje geleden dat ik heb geblogd over hoe mijn leven ervoor staat. De reden is dat het een paar zware dagen waren. Sinds het begin van de week heb ik erg veel last van de bibberitus. Zolang ik in beweging ben is het op de achtergrond aanwezig, maar zodra ik daarmee stop begint alles te schudden. Is vermoeiend en doodirritant. De spierverslappers helpen ook onvoldoende.
Woensdag was ik op weg naar Utrecht, maar ben niet verder gekomen dan het station in Culemborg. Daar kreeg ik een soort black-out en kon net op tijd op straat gaan zitten voordat ik elkaar zakte. Dit was een duidelijk signaal dat ik het even wat rustiger aan moet doen, kon vanaf dat moment ook weinig anders meer.  Woensdagmiddag bijna de hele middag liggen slapen. Ik was ook behoorlijk misselijk. Sinds woensdag voel ik me niet meer fit, ben constant wat misselijk, tril nog steeds en val nog steeds af en toe in slaap. Al deze klachten kunnen bijwerkingen zijn van de pillen, want geen idee toch wat het anders zou kunnen zijn ;) De fiets is de afgelopen dagen op stal gebleven; ook niet echt een straf met dit weer.

En wat zeggen Teigetjes dan? ........
......Tei Tei Tei Tei Tei Tei Tei ik ben een Teigetje ...??

Grote stap gezet!

Ik had er enkele weken geleden op m'n blog zelf om gevraagd: 'I wanna be sedated!' Nu is het zover, Teigetje is aan de pil! Ik ben niet zo van de pillen en ik vind het moeilijk om onder ogen te zien dat dat nodig is, maar ja 'Je zal het maar nodig hebben!'

Dat het niet zo heel lekker met me gaat nu ik thuis zit te wachten, is jullie wel bekend. Vorige week bij de overbruggingsgroep kreeg ik toch het nadrukkelijke advies om hulp te zoeken bij de huisarts. 
Dus vorige week heb ik de grote stap gezet en ben bij de huisarts geweest. Ook voor hem was het meteen duidelijk dat ik er niet lekker bijzat en dat hij me zo niet naar huis kon sturen. Nog meer praten, leek hem niet echt een goede optie dus nu heeft hij wat pillen voorgeschreven. Een pilletje dat emoties wat afvlakt en een kalmeringspilletje. Is best troep waaraan je in het begin erg moet wennen en de klachten eerst verergerd.

Ben nu een paar dagen aan de pil en voel me wat vreemd. Soms is het net of ik drugs op heb en stuiter de pan uit (met fietsen heb ik daar goed profijt van), dan weer somber en moe, kan me totaal niet concentreren en ben nog flink prikkelbaar. Ik moet nu vooral voor mezelf gaan zorgen: waar heb ik behoefte aan en waaraan vooral niet? Dit is ook de reden dat ik minder contact heb met sommigen van jullie, hoe pijnlijk ook maar ik kan dat op dit moment er gewoon niet bij hebben. Ik hoop dat de komende weken de pillen zijn werk gaan doen en ik wat lekkerder in mijn vel ga zitten en ik weer wat ruimte krijg voor sociale contacten. Dus eerst een stapje achteruit en dan tien stappen vooruit!

Mind Full!

11 + 7= 18!

Via de tamtam bereikten mij de afgelopen dagen geruchten dat de wachttijd voor mijn opname mogelijk korter zou kunnen worden. Vanmiddag in Zeist heb ik duidelijkheid gekregen. Er zijn inderdaad wat verschuivingen, voor de één pakken die positief uit, voor de ander negatief. Voor mij verschuift de voorlopige datum 1 week naar achteren, dus niet 11 januari maar 18 januari. Tot die tijd kan er nog van alles gebeuren waardoor dit weer gaat veranderen. Ik probeer me er niet op vast te pinnen, maar dat valt niet mee. Zoals het er nu naar uit ziet, zal ik dus nu nog 9 weken moeten zien te overleven  :-w SHIT  X(

A Depressed Whale

Over Leven of overleven?

Een week thuis, hoe heb ik die beleefd en overleefd?
Het is me zwaar gevallen. De waarheid onder ogen moeten zien doet nog steeds pijn. Voel me niet happy, onrustig en bij vlagen heel moe. Gesprekken met huisarts, bedrijfsarts en ook een Hoogstraat-reunietje maken me somber. De informatie uit het adviesgesprek bij Altrecht begint ook steeds meer door te dringen. Ik begin me daardoor steeds meer te realiseren dat ik nog door een heel diep dat heen moet voordat de zon weer gaat schijnen. Vooral het besef dat het belangrijk is om hele lage doelen te stellen, omdat ik mezelf anders voorbij blijf rennen, maakt me onrustig. Vragen als 'wat ga ik dan in 6 maanden bereiken en welke lichamelijke reacties gaat dit veroorzaken en hoe ga ik dat mentaal trekken', spoken door m'n hoofd. Het liefst begin ik direct met de behandeling, hoef ik er ook niet meer over na te denken.

Maar ja dat kan niet, dus moet ik de komende maanden zien te overleven. Maar hoe doe ik dat dan? Ik merk dat ik er steeds meer moeite mee krijg en voel me gewoon niet happy. Het zoeken van afleiding wordt steeds moeilijker en helpt me ook niet meer altijd. Heb nu ook dat ik soms helemaal nergens zin meer in heb. Ik probeer daar niet aan toe te geven want dan maakt me nog meer depri. Dus ben deze week weer begonnen met fitnessen en heb ik de Wii weer gebruikt. De handbike mis ik nog erg, maar er is nu wel zicht op dat ik 'm binnenkort definitief kan overnemen. Hoop dat die me de komende periode weer gaat redden! 

Depressie ... ikke??

Tante Til

Een kloddertje roze hier ..... een kloddertje roze daar.....
Soms voel ik me net tante Til.
In Zeist nu twee keer kunstzinnige therapie gehad. Nee, hier teken ik geen visjes, het is hier minder vrij. Maar een tekening gemaakt van jeugdherinneringen en een aquarel van een boom. Vooral uit de laatste was veel te halen: mijn schildertechniek (kracht, snel klaar, grote halen) laat zien hoe ik me voel. Ook uit de vorm van de boom valt veel af te leiden: een grote kruin geeft bijvoorbeeld aan dat ik veel in mijn hoofd zit. Best grappig om te ervaren dat het schilderen van een boom zoveel impact kan hebben, ook hier komt de Kleenex weer van pas.

Ook in de Hoogstraat was ik al een ware Tante Til. Ik heb mijn kunstwerken eigenlijk nog nooit gepubliceerd. Maar bij deze dan de primeur. Bieden mag!

Rijtest op 2 wielen?

Debby, bedoel je dat ik dit niet moet doen?
:))

Paparazzi!

Vanmiddag op de fiets kwam ik op de dijk een paparazzi tegen. Ben er maar even voor gaan zitten. 212 foto's heeft ie geschoten. Dus binnenkort sta ik op de cover van de .....
Houd de bladen in de gaten!