/> Je zal het maar hebben!

Over mij

Mijn foto
'Openheid leidt tot begrip' is mijn motto! Daarom deel ik ook hier de ervaringen gevoelens die ik heb als psychisch kwetsbaar persoon op weg naar herstel. Ik heb deze weg al voor een groot deel afgelegd, maar de reis is nog niet afgelopen.

woensdag 20 oktober 2010

Op de cover!

Afgelopen zaterdag was het dan zover. Ik ben bij circa 700 mensen met een plof op de deurmat beland ...... Van de zomer had ik toch geblogd dat ik op m'n bike door een paparazzi was gesnapt. Tussen de 212 geschoten foto's zaten dus ook een paar goeie. En een daarvan staat nu op de cover van een gerenommeerd blad, namelijk op de Bubbels ... wie kent 'm niet! Ook is de middenpagina geheel gewijd aan mij en m'n hobby: 'Op twee wielen door de bocht'. Handig kan je hem er zo als poster uit halen! Het is een leuk artikel geworden, lees zelf maar.

Lees hier het hele artikel!

De Bubbels is trouwens het personeelsblaadje van Waterschap Rivierenland. Er zullen vast collega's zijn die denken 'He, werkt die ook nog bij ons waterschap? Lang niet gezien!' of 'Was dat niet dat meisje van de vis?'. Maar tegen diegenen kan ik zeggen dat ze het nog even zonder mij moeten stellen, maar I'LL BE BACK!

dinsdag 19 oktober 2010

11-1-11

11 Januari 2011, waarschijnlijk een mooie datum waarop weer veel stelletjes in het huwelijk treden. Nee helaas moeders, dit is geen aankondiging van onze bruiloft.  Maar vanmorgen heb ik gehoord dat 11 januari voorlopig mijn opnamedatum is bij Altrecht. Was flink schrikken, want had zelf toch wel een aantal weken eerder verwacht. De paniek sloeg toe, 14 weken wachten hoe overleef ik dat. Was allerlei dingen aan het bedenken om de tijd door te komen en het liefst ook nog nuttig. Ik ga weer werken, nee toch niet of toch wel, kan toch best een beetje rustig aan wat doen of kan ik dat niet? Ben vandaag continue bezig geweest met dit dilemma. Doe ik verstandig, rustig en probeer bij mezelf te komen wetende dat dit me erg somber maakt en spanning geeft. Of zoek ik zoveel mogelijk afleiding en ga op de vlucht voor de waarheid. De somberheid onderdruk ik daarmee, maar ik weet ook dat eigenlijk niet de juiste voorbereiding op mijn opname is. Wat kan ik de komende periode aan is de grote vraag. As donderdag ga ik naar de overbruggingsgroep in Zeist, ik zal dan deze worsteling voorleggen.

Het goede nieuws van vandaag is dat ik volgende week de handbike terug krijg. Na het overdragen van een kleine financiële bijdrage is de fiets dan definitief van mij. Joepie, je zal het maar hebben, een eigen handbike. Genoeg tijd om er dan weer flink wat kilometers bij te 'trappen' :)

maandag 18 oktober 2010

Plots afscheid

Midden in 't leven
nog zoveel te geven
Idee en plannen te over
in één keer voorbij
Voor ons was je een kei
enig in je soort
We zetten ons leven
in jouw gedachten voort
Achter tranen van verdriet...
schuilt een glimlach van herinneringen...

Ter nagedachtenis aan H.

donderdag 14 oktober 2010

Over Leven of overleven?

Een week thuis, hoe heb ik die beleefd en overleefd?
Het is me zwaar gevallen. De waarheid onder ogen moeten zien doet nog steeds pijn. Voel me niet happy, onrustig en bij vlagen heel moe. Gesprekken met huisarts, bedrijfsarts en ook een Hoogstraat-reunietje maken me somber. De informatie uit het adviesgesprek bij Altrecht begint ook steeds meer door te dringen. Ik begin me daardoor steeds meer te realiseren dat ik nog door een heel diep dat heen moet voordat de zon weer gaat schijnen. Vooral het besef dat het belangrijk is om hele lage doelen te stellen, omdat ik mezelf anders voorbij blijf rennen, maakt me onrustig. Vragen als 'wat ga ik dan in 6 maanden bereiken en welke lichamelijke reacties gaat dit veroorzaken en hoe ga ik dat mentaal trekken', spoken door m'n hoofd. Het liefst begin ik direct met de behandeling, hoef ik er ook niet meer over na te denken.

Maar ja dat kan niet, dus moet ik de komende maanden zien te overleven. Maar hoe doe ik dat dan? Ik merk dat ik er steeds meer moeite mee krijg en voel me gewoon niet happy. Het zoeken van afleiding wordt steeds moeilijker en helpt me ook niet meer altijd. Heb nu ook dat ik soms helemaal nergens zin meer in heb. Ik probeer daar niet aan toe te geven want dan maakt me nog meer depri. Dus ben deze week weer begonnen met fitnessen en heb ik de Wii weer gebruikt. De handbike mis ik nog erg, maar er is nu wel zicht op dat ik 'm binnenkort definitief kan overnemen. Hoop dat die me de komende periode weer gaat redden!