40 jaar getrouwd, gefeliciteerd!

Nieuw record!

Ik heb weer een nieuw record. Nee, dit keer niet met de handbike (die staat nog steeds op stal). Maar 't is haast niet te geloven maar heb vanmiddag 2,5 uur achter elkaar geslapen. En dat is zeker een record! Was totaal in coma. Martin liep in en uit, maar niks gehoord. Aan het eind van de middag was ik ook weer een half uur onder zeil. Ik zal het nodig hebben gehad (zei mijn moeder vroeger ook altijd). 
In september maakte ik me zorgen hoe ik in Zeist de 1,5 uur verplichte middagrust moest doorkomen. Nu is mijn zorg of ik wel weer op tijd wakker word :)

Ik denk dat ik een beetje moest bijslapen van de kerstdagen. Maar ik heb ze overleefd, in tegenstelling tot vele kalkoenen. We zijn beide kerstdagen op familiebezoek geweest. Ben blij dat ik er toch bij kon zijn, maar de tremoren zijn zo vermoeiend en vragen zoveel aandacht dat ik meer kamervulling ben dan echt gezelschap. Hoe zal dat volgend jaar zijn?

Die Belgen toch! :-)

Tsja .... sommige blogs vragen gewoon om een reactie (http://bimke.blog.rendez-vous.be/27022/Die-Hollanders-Toch/) Dus bij deze ook wat grappen over de Belgen (maar verder zijn Belgen gewoon hele aardige, lieve en gezellige mensen):

----------------------------------------------------------------------------------------------

Hoe noemt een Belg een vibrator?
..... een kutbrommer =))

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Een Duitser, Nederlander en een Belg zitten in de kantine te eten.

Zegt die Duitser: "mijn vrouw is best wel stom. Koopt een wagen en heeft niet eens een rijbewijs."
Oh zegt die Nederlander: "Mijn vrouw heeft een zwembad en kan niet eens zwemmen."

Nou mijn vrouw is heel erg stom, zegt die Belg: "Gaat ze op vakantie en neemt ze condooms mee, en ze heeft niet eens een penis." :D

---------------------------------------------------------------------------------------------

Er loopt een Belg in Noord-Holland, ziet hij een Eskimo voorbij komen. Hij gaat naar die Eskimo en vraagt: "Wat kom jij hier nou doen?" "Ik ga hier altijd vissen in Friesland," zegt de Eskimo. "Wat een goed idee," zegt de Belg, "dat ga ik ook eens doen." Dus de Belg gaat naar Friesland en komt aan bij een grote ijsvlakte. Hij pakt zijn zaag en begint in het ijs te zagen. Dan hoort hij een stem: "Hier zit geen vis, hier zit geen vis..." De Belg kijkt om zich heen, maar ziet niemand. Hij haalt zijn schouders op en begint weer in het ijs te zagen. Weer klinkt de stem: "Hier zit geen vis, hier zit geen vis..." "Allez, meneer," roept de Belg terug, "zijt gij den IJskoning?" "Nee," roept de stem: "Ik ben de omroeper van het Thialfstadion.":)

Happy Birthday to You!!!

Speciaal voor de 2 jarigen van vandaag! Happy Birthday!

In de Arena

Vandaag is de fysiotherapeut voor het eerst aan huis geweest. Ik had dit tot nu toe afgehouden, omdat het zo voelt als een achteruitgang en of ik niks meer kan. Maar de laatste paar keren had ik grote moeite om na de therapie weer thuis te komen. En ook had de fysio de theorie dat mijn lichaam na de reis naar de praktijk onrustig wordt en dat dat thuis dus minder zou moeten zijn. Dus ik had me overgegeven en de fysio thuis laten komen.

We begonnen relaxed op de bank, maar al snel kwamen de emoties en confrontaties. Dit uit zich lichamelijk in tremoren in romp en benen. De oefening met voelen van mijn voeten, luister naar de muziek, bewust uit ademen maken het eerder heftiger dan rustiger. Tussendoor praten we een beetje over wat ik voel en denk. Op een gegeven moment ging het over het gevoel dat ik heb dat ik alle controle heb verloren. De fysio wist er weer een positieve draai aan te geven door te benoemen waar ik allemaal nog wel controle over heb: 'ik kan de trap nog op, kan nog klein stukje lopen, kan nog eten ..... Maar natuurlijk heb ik ook heel veel verloren .....' Deze laatste opmerking maakte een hoop bij me los. Voelde opeens heel veel woede en frustratie. De bank veranderde in een arena waarin ik een partijtje heb geworsteld, met mezelf als tegenstander. Mijn lichaam ging flink met me aan de haal. Alles trilde, verkrampte, kon mijn benen niet meer strekken en nauwelijks ademhalen. Het was echt heel heftig en duurde best lang. 'Voel mijn handen, adem uit!' Uiteindelijk kwam er wat rust, had het bloedheet en was bekaf. Wel een duidelijk teken dat ik het er eigenlijk nog lang niet mee eens ben dat ik een beperking heb. De fysio blijft verbaasd over mijn onbewuste vechtlust en de kracht die er elke keer nog uit mijn lichaam komt. Zou dit dan nog steeds niet het dieptepunt zijn?

Volgende week krijg ik weer therapie aan huis. Ik zie in dat dit het verstandigste is en dat het eigenlijk niet anders kan, maar ooh ik zou het zo graag anders willen! En dit realiseren maakt me erg verdrietig. Met tranen ben ik uiteindelijk in slaap gevallen en nu voel ik me eindelijk pas weer een beetje mens (of Teigetje?).

Pa, Gefeliciteerd!

Hoop dat jullie nog een beetje op tijd zijn thuisgekomen. Mooi he die sneeuw! Of toch maar liever weer een zonnetje?

Kerstgroet

M&M Mediaproductions

Martin heeft een waterdichte digicam gekocht waarmee hij filmt tijdens zijn zeilwedstrijden. Zo kan ik ook nog een beetje meegenieten. De beelden zijn niet allemaal geschikt voor publicatie op de Windveer blog, dus er moet wel wat gemonteerd worden. Ik heb daar de tijd, creativiteit en vaardigheid voor. Dus hij laat dat graag aan mij over. Het resultaat is erg leuk geworden en ik ben er trots op =D>
Ben je benieuwd kijk op:
http://windveernaarcowes.blogspot.com/2010/12/spectaculair-filmpje.html

O ja, Martin is degene met de grijze pluizenbol-muts, die af en toe zo lief in de camera kijkt.