/> Je zal het maar hebben!: Afkicken ..... en dan?
Er is een fout opgetreden in dit gadget

woensdag 5 juni 2013

Afkicken ..... en dan?

Lange tijd niet geblogd, inderdaad een teken dat het niet goed gaat. Vorige keer heb ik geschreven over de problemen met de Parnate, maar dat we zouden zoeken  naar een balans tussen effect en bijwerkingen. Hier hebben we wekenlang aangewerkt. 8 pillen per dag en voor de rest allerlei lapmiddelen als benen zwachtelen en pilletje om de bloeddruk te verhogen. Dit pilletje resulteerde erin dat een uur na innname mijn bloeddruk weer gevaarlijk ver steeg, dus ook dit werkte niet. Flauwvallen deed ik nog steeds, meestal voelde ik het aankomen en kon het net voorkomen. Maar heb toch ook weer een paar keer klem in de badkamer gelegen met m'n hooofd op die keiharde tegels. Daarnaast voelde ik me constant beroerd. Met 7 pillen was de stemming direct weer slecht. Dit alles en ook het minimale effect op de stemming, hebben me doen besluiten te stoppen met het slikken van Parnate. Ik had eigenlijk geen andere keuze. Geen makkelijke keuze, want een alternatief middel is niet direct voor handen.
Toen begon het afbouwen , nou dit was een ware hel. Zo hyper, onrustig en emotioneel. Nauwlijks slapen. Geen pil die me wat kon kalmeren. Dit waren echt super zware weken, schijnt vergelijkbaar te zijn met het afkicken van drugs. Nu ben ik er vanaf maar moet nog 2 'wash out' weken, zodat echt alles uit mijn lijf is verdwenen. Op dit moment heb ik dus nog ontwenningsverschijnselen en ook de depressie speelt flink op. De grootste onzekerheid is dat nog niet duidelijk is hoe het nu verder zal gaan. De psychiaters zijn uitgedokterd, ben weer een te complex geval. Binnenkort krijg ik een second opinion in Nijmegen en hopelijk komt daar wat duidelijkheid over hoe mijn depressie in combi met de conversie te behandelen.  Voorlopig is het dus nog erg afzien en afwachten.   Ik worstel door de dagen heen door te wheelen met de rolstoel, maar ik pas om kwart voor 9 naar buiten en dat is lang hyperen als je al om 5 uur opstaat. Ik ben redelijk creatief bezig, zowel op mijn kamertje als tijdens de therapie. Maar het groepsleven begint erg zwaar te worden, op dit moment zijn ziektes, pillen en klagen op dokters/verpleging het gesprek van de dag in de groep. Ik kan hier niet tegen en heb er al tig keer wat van gezegd maar het blijft maar doorgaan.  Gelukkig heb ik sinds gister ook een wat sterker slaapmiddel en heb weer eens een nachtje geslapen.
Al met al is het dus nog steeds een super zware tijd met heel veel onzekerheden en valt het niet mee moed te houden. Voorlopig zal ik nog wel even opgenomen blijven, de vraag is alleen nog even waar. De beloofde 6-8 weken duren dus ietsje langen.

4 opmerkingen:

  1. Blij toch wat van je te lezen Marjoke, ondanks dat het minder goed gaat.

    Lieve schat, je zal geen tijd en interesse hebben om op het net te zitten, en daarom dat ik het je hier even schrijf:

    Ik ben conversie-af. M.a.w. ik zit al twee maanden niet meer in mijn rolstoel, en de klachten die er zijn, zijn leefbaar.

    Geef de moed niet op. Desnoods kom je naar België de behandelingen doen bij mijn dokter en mijn peut. Het kan zo complex zijn als je maar wil, maar ik weet zeker dat ook jij te helpen bent.

    Wat gewoon nu belangrijk is is dat je goed aan jezelf denkt. Je hoeft niet stoer te zijn! Ik heb medelijden met je, omdat ik weet hoe zwaar de weg is. Als ik je verhaal lees zou ik gaan huilen, dus huil jij ook maar lieve schat.

    Het is verdomd heftig en oneerlijk, maar ik blijf in je geloven, ook al heb je nu misschien niet meteen de moed om te geloven dat je er sterker uit komt.

    Marjoke, meisje, heel veel sterkte op je weg, als je behoefte hebt aan een babbel, weet je me te vinden hé. Een hele dikke knuffel. XXX

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Veel sterkte ... Wat kan ik anders zeggen. Xxx en een dikke knuf

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Onvoorstelbaar he, je begint met een simpele hernia en eindigt als complex psychiatrisch patient, ik weet er alles van en wil je dan ook heel veel sterkte wensen!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ook ik denk heel veel aan je, maar helaas helpt dat niet! Hou vol........xxx.
    Andre

    BeantwoordenVerwijderen